أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها (سوره مبارکه رعد آیه 41)

آيا نمى‏بينند كه ما زمین را خلق کردیم و از اطرافش نقصان مى‏دهيم‏

 از اطراف زمین رفته رفته کم می شود:

زمين در واقع چنان که قــرآن مـطـرح کرده پـيـوسـتـه در حال کم و کاسته شدن است. طبق قانون دوم ترمودینامیک، با انجام هر فرایندی بر روی کره زمین، مقداری گرما از دست می رود و وارد جو زمین می شود و امکان ندارد بتوانیم همه انرژی ورودی فرایندی را به کار تبدیل کنیم. از طرف دیگر پيوسته گاز و گرما و انرژی از جو زمين خارج می شود و به فضا می رود، بدین ترتیب با انجام واکنشهای شیمیائی، ماده به انرژی تبدیل می شود و انرژی به فضا می رود و رفته رفته از حجم و وزن زمین کاسته میشـود. طوريکه تخـمين زده می شود، زمين در آغاز پيدايش خود حجمی تقـريباً 2000 بار بزرگ تر از حجم کنونی خود داشته است.

از آنجا که از خورشید پیوسته کم میشود، از زمین نیز پیوسته کم می شود تا تعادل میان جاذبه و دافعه میان خورشید و زمین ثابت بماند. در زمان پيامبر کسانی بوده اند که می گفته اند: جهان از ازل هـمينطور بوده و همينطور نيز خواهد ماند،  و آغاز و خالـقی  ندارد. این آيه کم و کاسته شدن از زمين را برای آنها دلـيـل می آورد که "از ازل اينطور نبوده و اينطور نيز نخواهد ماند". به اين معنی کـه: "در صـورت از ازل بودن همه چيز، از آنجا که از زمين رفـته رفته کم و کاسته می شود، منطقـاً زمين نمی بايست و نمی تواند از ازل بوده باشد ولی هنوز تمام نشده باشد".