fariadequran

—            - امام صادق عليه السّلام فرمودند: شيطان با وسوسه نمى‏تواند كسى را فريب دهد مگر اينكه آن شخص از خداوند روى برگردانيده باشد و اوامر او را كوچك بشمارد و منهيات او را فراموش كند و نداند كه خداوند از اسرار او اطلاع دارد، وسوسه از خارج بدن نمى‏آيد و عقل و طبع در آن دخالتى ندارد.

—            اما وسوسه هر گاه در قلب جاى گرفت، در اين جا گمراهى و كفر و طغيان مى‏آيد خداوند در قرآن مجيد فرموده: ان الشيطان لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ* إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا.خداوند در اين دو آيه به انسان مى‏فرمايد شيطان دشمن شما مى‏باشد شما هم او را دشمن خود بدانيد، شما با شيطان مانند مرد غريبى كه از دست سگ چوپان به صاحب او پناه مى‏برد باشيد، هر گاه سگ چوپان به مرد غريبى حمله مى‏كند و مى‏خواهد او را گاز بگيرد مرد غريب به صاحب سگ پناه مى‏برد.

اكنون هر گاه شيطان نزد تو آمد و خواست شما را وسوسه كند و از راه منحرف سازد و خداوند را از ياد شما ببرد، شما هم به خداوند پناه ببريد و از او يارى بجوئيد خداوند هم حق را بر باطل نيرو مى‏دهد و از مظلوم يارى مى‏كند و در قرآن فرموده: إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى‏ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ.
شيطان تسلط پيدا نمى‏كند بر كسانى كه ايمان بياورند و به خداوند توكل كنند. شما نمى‏توانيد شيطان را از خود دور كنيد، مگر اينكه بدانيد شيطان از كدام راه مى‏آيد و چگونه وسوسه مى‏كند و مردم را فريب مى‏دهد. در اين جا مراقبت لازم است و انسان همواره بايد خداوند را در نظر داشته باشد و متوجه باشد كه هر فکری وارد فکر و قلبش نشود، از اين رو بايد پيوسته در ياد خدا باشد و اگر غفلت كرد ناگزير در دام شيطان گرفتار مى‏شود.