fariadequran

مرحوم شیخ آقا بزرگ تهرانی در کتاب شریف الذریعه آورده است که کتاب چهل حدیث قدسی ترجمه چهل سوره از تورات است که توسط حضرت علی علیه السلام از زبان سریانی به عربی برگردانده شده است. فاضل معاصر حاج غلام علی ابن اسماعیل بهاونگری متولد 1283 انرا تدوین نموده وبه زبان گجراتی نگاشته است.[1]

سوره اول

قال الله تعالی: عجبت لمن ایقن بالموت کیف یفرح * در شگفتم از کسی که یقین به مرگ و مردن دارد چگونه شادی و بدمستی می­کند.

و عجبت لمن ایقن بالحساب کیف یجمع المال* در شگفتم از کسی که یقین به حساب دارد چگونه به جمع آوری مال مشغول است

و عجبت لمن ایقن بالقبر کیف یضحک* در شگفتم از کسی که یقین به قبر (و سوال و جواب آن) دارد چگونه خنده و شادی می­کند.

آیات مرتبط

مردم را وقت حسابشان نزديك شده و آنها همچنان در غفلت و بى‏خبرى رويگردانند. ( انبیاء 1) (مرگ نزدیک است و مردم آن را باور ندارند.)

قارون مردى بود از ملّت موسى كه خود را برتر از آنها دانست و سركشى آغاز كرد با اينكه به او آن اندازه اندوخته بخشيديم كه برداشتن كليدهاى آن گروهى نيرومند را به زحمت ميداشت. روزى همان مردمش باو گفتند: [اى قارون به اين سرمايه خود] دلخوش مباش كه خداوند آنهائى كه بمال خود شاد هستند دوست ندارد.(76) در آنچه خدا به تو ارزانى داشته، بكوش تا ثواب و سعادت آخرت را تحصيل كنى و بهره‏ات را از دنيا فراموش مكن و همان گونه كه خدا به تو نيكى كرده است تو نيز نيكى كن و هرگز در روى زمين فساد برمينگيز كه خدا مفسدان را ابدا دوست نمى‏دارد (77)(سوره قصص)

بگو به فضل خدا و رحمت او (كه قرآن و عترت پیامبر هستند) بايد فرحناك و خرسند شويد زيرا آن براى شما بهتر است از آنچه( اين گروه نافرمان) از دارائى دنيا جمع ميكنند.(یونس 58)

و عجبت لمن ایقن بزوال الدنیا کیف یطمئن الیها* در شگفتم از کسی که یقین به از دست رفتن و گذرا بودن دنیا دارد چگونه به آن آرام گرفته است.

و عجبت لمن ایقن ببقاء الاخره و نعیمها کیف یستریح* در شگفتم از کسی که یقین به زندگانی باقی آخرت و نعمتهایش دارد، چگونه به استراحت مشغول است و تن را به زحمت عبادت نمی­اندازد.

مرادر منزل یاران چه امن و عیش چون هر دم                          جرس فریاد می­دارد که بر بندید محملها

آیات مرتبط

قطعا كسانى كه ملاقات و ديدار (ثواب و پاداش و عذاب و كيفر) ما را اميد ندارند و به زندگانى دنيا خوشنودند (آن را برگزيده‏اند و جز براى آن كارى انجام نميدهند) و به آن اطمينان داشته و آرام شده‏اند (كه گوئيا هميشه در آن ماندگاراند) و آنان كه از آيات و نشانه‏هاى (توحيد و يگانگى) ما غافل هستند. ايشان را مسكن و جايشان  آتش است براى آنچه (گناهانى كه در دنيا) کسب ميكردند[2]

جز اين نيست كه مثل و صفت زندگانى دنيا و شباهتش (در سرعت انقضاء و زوال و فناء نعيم و خوشيهاى آن) مانند آب (بارانى) است كه از آسمان فرو ميريزيم (و پس از نزول) روئيدنيهاى زمين بآن آب مخلوط مى‏گردد از آنچه مردم مى‏خورند (مانند حبوبات و سبزيها و ميوه‏ها) و از آنچه چهارپايان و ساير جانوران ميخورند (مانند علف و يونجه و ساير انواع چمنها و شبدرها) تا آنكه زمين (سبزى و طراوت و بهجت) مى‏گيرد (و در ديده بينندگان (بأنواع و اشكال و الوان مختلفه) زينت و آرايش مييابد و أهل و صاحبان آن اراضى و مالكان آنها گمان ميبرند كه قادر بر انتفاع از آنها هستند (و ميتوانند آنرا درو كرده و محصول و غلّه آنرا بردارند) در چنين حال بناگاه بشب يا بروز عذاب يا فرمان ما بخرابى آن مزرعه در رسد و آنرا چنان مانند زمين درو شده سازد كه گوئی قبلا چیزی روئيده و موجود نبوده است. این چنین نشانه­های خود را برای اهل تفکر بیان می­کنیم.

در ادامه به صفات منافقین پرداخته شده است:

و عجبت لمن هو عالم باللسان و جاهل بالقلب* در شگفتم از کسی که سخنش همچون علما و عملش که نشات گرفته از درونش می باشد همچون جاهلان است.

 و عجبت لمن طاهر بالماء و غیر طاهر بالقلب* در شگفتم از کسی که با آب خود را تمیز و پاکیزه کرده است و درونش پر از ناپاکی (کینه و حسد و بخل و صفات رذیله) است.

 و عجبت لمن اشتغل بعیوب الناس و هو غافل عن عیوب نفسه * در شگفتم از کسی که مشغول عیب جوئی از مردم است و از عیوب خود غافل.

و عجبت لمن یعلم ان الله تعالی مطلع علیه کیف یعصیه * در شگفتم از کسی که می­داند خداوند متعال از (اعمال و افکار) او با خبر است، با این حال نافرمانی خدا را می­کند.

و عجبت لمن یعلم انه یموت وحده و یدخل القبر وحده و یحاسب وحده کیف یستانس بالناس * در شگفتم از کسی که می­داند در هنگام مرگ و داخل شدن در قبر و موقع حساب تنهاست (و کسی همراهیش نخواهد کرد) چگونه با مردم انس می­گیرد. (و از خداوند که مونس درماندگان است غافل می­شود)

و یقول الله تعالی لا اله الا الله حقا حقا محمدا عبدی و رسولی

آیات مرتبط با صفات منافقین

اى رسول ما چون آن منافقين را مشاهده كنى آراستگى ظاهر آنها تو را بشگفت آورد و اگر سخن گويند بسخنانشان گوش فرا خواهى داد ولى درون آنان مانند چوب خشكى است كه بر ديوار نهاده‏اند(نصیحت پذیر نیستند) هر صدايى بشنوند بر زيان خويش گمان كنند ايشان دشمنند بر حذر باش از منافقين، خدا آنها را بكشد[3]

مردان و زنان منافق بعضى از بعض ديگرند، مردم را به كار زشت واميدارند و از كار نيك نهى مى‏كنند و دستهاى خود را (از انفاق در راه خدا) باز مى‏گيرند، خدا را فراموش كرده‏اند، خدا هم ايشان را فراموش كرده، آرى، منافقين همان عصيان‏پيشگانند. [4]