fariadequran

یک مثال و تدبری بر آیات

کشاورزي سگي داشت که هميشه کنار جاده مي نشست و منتظر وسايل نقليه اي مي شد که از آن مسير رد مي شدند. به محض اينکه ماشيني سر مي رسيد او به دنبال آن تا پايين جاده مي دويد و در حاليکه پارس مي کرد سعي ميکرد تا از آن ماشين جلو بزند. روزي همسايه کشاورز از او پرسيد: فکر ميکني که بالاخره روزي سگت موفق مي شود که از يکي از ماشين ها سبقت بگيرد؟ کشاورز جواب داد: اين موضوع مهم نيست. بلکه آنچه مهم است اين است که اگر روزي از يکي از آنها سبقت بگيرد چه چيزي به دست خواهد آورد؟

اکثر افراد در زندگي مانند حيوان دست آموز کشاورز رفتار مي کنند و به دنيال اهداف پوچ و بي معني هستند.  با این مثال بهتر می­توان به بررسی مفهوم آیات زیر پرداخت. آیاتی که انسانها را از پوچ گرائی برحذر می دارند و بیان می کنند که رفتار انسانهای گمراه برای رسیدن به حقیقت نیست، برای رسیدن به خدا نیست و هیچ منطق و دلیل عقلانی برای آن وجود ندارد جز اینکه چند لحظه خوشی کاذب و بی اثر است و برای انسان ندامت بدنبال دارد.

-        انسانهای نافرمان، اعمالشان همچون سرابى است در كوير که از دور جلوه‏ى آب را دارد و انسان تشنه چون به آن نزديك شود مى‏فهمد كه آب نبوده و فريب خورده و اعمالى كه از نظر خودش درست بوده محكوم به مجازات است، و [اين در روزى است كه‏] خداوند را مى‏بيند و خداوند براساس احكام و موازينى كه مقرّر فرموده خيلى سريع به حساب او رسيدگى مى‏فرمايد[1]

-         اشخاصى كه به اعمال (ناشایست) خود شادند و آن را بزرگ جلوه داده، عمل خوب حساب مى‏كنند، و دوست مى‏دارند كه مردم به سب اعمال خيرى كه نكرده‏اند، آنها را تعريف كنند. گمان مبر كه آنها نجاتى از عذاب دارند، بلكه آنها را عذابى دردناك است‏.[2]

-        و مومنان کسانی هستند كه از كار بيهوده روى گردانند.[3]