• درك نمايد آن زمان را از نسل شما پس سلامت نيستند در حوادث‏هايشان و تشييع نمى‏شود جنازه‏هايشان عيادت نمى‏شوند بيمارانشان.  (مردم آن زمان) از روش شما را پيروى كنند دعاهاى شما را آشكار نمايند ولى كردارشان مخالف كردار شما است پس بر غير دين‏شما مى‏ميرند ايشان از امت من نيستند و نه من از آنانم پس بايد كسى جز از خدا نهراسد زيرا كه خداى تعالى ميفرمايد: أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ «1» و ميفرمايد: يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ تا وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ. فَالْيَوْمَ لا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَ لا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ «2».
  •  اى پسر مسعود بر آنان از طرف من نفرين باد و از طرف تمام پيامبران و فرشتگان مقرب و بر ايشان است خشم خدا و بدى حساب در دنيا و آخرت و خداوند فرموده: لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ ........ وَ لكِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ فاسِقُونَ «3»
  •  اى پسر مسعود! ايشان آشكار ميكنند آز بسيار سخت را و حسد آشكار را از خويشاوندان مى‏برند، ناخواهان مى‏شوند در نيكى‏ها، خداى تعالى فرموده:

الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ «4» و خداى تعالى ميفرمايد: مَثَلُ‏الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً «1»

  •  اى پسر مسعود زمانى بر مردم بيايد كه صبركننده‏ى بر دينش مانند كسى است كه آتش در دست خود بگيرد ميگويد براى اين زمان اگر گرگ بودى در اين زمان كه بسيار خوب و گر نه مرا گرگ صفتان ميخورند.
  •  اى پسر مسعود دانشمند و فقيهان آن زمان نادرست و دروغگويند آگاه باش كه اينان بدان خلق خدايند و مانند آنانست كسانى كه پيروان ايشانند و كسانى كه پيش آنان ميروند و از آنان ميگيرند و دوست دارند ايشان را و همنشينى با آنان ميكنند و با آنها بدان آفريدگان خدا مشورت ميكنند وارد ميكنند ايشان را در آتش جهنم: صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ «2» وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى‏ وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً «3» كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ «4» و إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ. تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ «5» كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها (و قيل لهم) ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ «1» لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ هُمْ فِيها لا يَسْمَعُونَ «2» آنان ادعا ميكنند كه بر دين و سنت، راه و روش منند آنان از من بدور و من از آنان بيزارم.
  •  اى پسر مسعود با آنان در اجتماع هم‏نشينى ننمائيد در بازار با ايشان خريد و فروش مكنيد، راه را نشانشان ندهيد، آبشان ندهيد. خداى تعالى فرموده: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ «3» و خداى تعالى ميفرمايد: وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ «4».
  •  اى پسر مسعود آنچه كه از امت من در ميانشان دشمنى و كينه و جنگ آشكار شود ايشان ذليلان اين امتند در دنياشان، سوگند بخدائى كه مرا بحق برانگيخت خداوند آنان را بزمين فرو برد و بصورت ميمون و خوك در آورد.

ابن مسعود گفت سپس رسول خدا گريه كرد ما هم براى گريه آن حضرت گريه كرديم و عرض كرديم اى رسول خدا چه چيز شما را بگريه در آورد فرمود مهربانى من براى بدبختان، خداى تعالى ميفرمايد: وَ لَوْ تَرى‏ إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ. «5» يعنى علما و فقها.

نصایح حضرت رسول به ابن مسعود

كتاب الروضة در مبانى اخلاق، ص: 103